Yeniden


Karanlıktan Birkaç Cümle

Belki de bu sorunun cevabını tek bir cümleyle vermek mümkün değil.

Burada beni, profilimde gördüğünüz isimle tanıyacaksınız. Gerçek hayatta kim olduğumdan çok, kelimelerimin kim olduğunu merak etmenizi istiyorum.

Bazen gecenin sessizliğinde ortaya çıkan bir düşünce, bazen yıllardır unutamadığım bir anı, bazen bir şarkının bıraktığı his... Hepsinin anlatılmayı bekleyen bir hikâyesi olduğuna inanıyorum.

Ben de o hikâyeleri burada biriktiriyorum.

Kimi zaman hayatı, kimi zaman insanları, kimi zaman aşkı, yalnızlığı, dostluğu ve kaybettiklerimizi yazacağım. Bazen de hiçbir anlamı yokmuş gibi görünen küçük bir anın içinde saklanan büyük bir duyguyu...

Burayı kusursuz cümlelerin bulunduğu bir yer olarak düşünmeyin.

Burası biraz benim dünyam.

Kapısı herkese açık, ama herkesin göremeyeceği kadar da içeride...

Belki bazı yazılarımda kendinizden bir şey bulacaksınız.

Belki hiç tanımadığınız birinin düşüncelerine dalıp gideceksiniz.

Belki de bir gece, saatler ilerlerken buraya tekrar geleceksiniz.

Kim bilir?

Ben yazmaya devam edeceğim.

Siz de okumaya devam ederseniz, belki zamanla profildeki ismin arkasındaki kişiyi biraz daha tanırsınız.

Hoş geldiniz.
Hikâye şimdi başlıyor. 🌙

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yeni Bir Yol

Resim
  Kendime Kalan Yol Bazen insanın hayatında öyle dönemler olur ki, nereye gittiğini bilmeden yürür. Önünde bir yol vardır ama yolun sonunda ne olduğunu göremez. Arkasına dönüp baktığında ise geçtiği yolların hiçbirinin tesadüf olmadığını anlamaya başlar. Belki bazılarını kendi seçmiştir, bazılarına ise mecbur kalmıştır. Fakat hepsi, bugün olduğu insanın bir parçası olmuştur. Ben de zaman zaman kendimi böyle bir yolun üzerinde buluyorum. Çevremde insanlar konuşuyor, hayat bir şekilde devam ediyor, herkes kendi telaşının peşinden gidiyor. Ben ise bazen bütün bu kalabalığın içinde sessizleşiyorum. Söylemek istediğim çok şey oluyor ama her düşüncenin kelimelere dökülmesi gerekmiyor. Çünkü bazı duygular anlatıldığında küçülüyor, bazıları ise ancak insanın kendi içinde kaldığında anlamını koruyor. Belki de yıllar içinde öğrendiğim en önemli şeylerden biri bu oldu: Herkes tarafından anlaşılmak zorunda değilim. Eskiden kendimi anlatmaya, yanlış anlaşıldığımda doğrularımı ispat etmeye, insa...
Devamı

Hayat V Hayaller

Beni Hayat Değil, Yaşadıklarım Büyüttü Bazı insanların hayatı bir hikâyeyle başlar. Bazılarınınki ise daha ilk sayfası açılmadan mücadeleyle. Onun hikâyesi de böyle başlamıştı. 1998 yılının soğuk bir kış gününde, Adana'da dünyaya geldiğinde ailesi onun gelecekte nasıl bir hayat yaşayacağını bilmiyordu. Henüz dünyaya gelmeden önce başlayan telaş, doğumuyla birlikte daha da büyümüştü. Doktorların söyledikleri umut verici değildi. Yaşayıp yaşamayacağı bile kesin değildi. Ama o yaşadı. Belki de hayatındaki ilk mücadelesini daha ne olduğunu bile anlamadan kazanmıştı. Çocukluğu diğer çocuklarınkine pek benzemedi. Hastane koridorları, doktorlar, kontroller ve ameliyatlar onun hayatında sıradanlaşmıştı. Bir çocuğun oyunlarla, okul telaşıyla ve küçük hayallerle geçirmesi gereken yılların bir kısmı başka şeylerle geçti. O zamanlar bunun neden kendi başına geldiğini sorgulayacak yaşta değildi. Sadece yaşıyordu. Büyüdükçe bazı şeylerin farkına varmaya başladı. Hastane artık yalnızca hastane de...
Devamı

Acı Tercübe

  Boğazımda Kalan Düğüm Bazı insanlar hayatımıza girer ve çıkar. Bazıları ise hiç bizim olmadan, hayatımızın en uzun hikâyesine dönüşür. Benim hikâyem de böyle başladı. Yıllar önce, hayatımın yönünü henüz bulamadığım bir dönemdeydim. Okul bitmişti. Üniversiteye gidememiştim. İşim yoktu. Hayat önümde büyük ve sessiz bir boşluk gibi duruyordu. Elimde ise yalnızca birkaç hayal, biraz müzik ve zaman vardı. Sonra biriyle tanıştım. İlk başta hiçbir beklentim yoktu. Onun dertlerini dinledim. O benimkileri dinledi. Birbirimize sırlarımızı anlattık. Zamanla fark ettim ki ben onun hayatındaki küçük bir ayrıntı olmaktan çıkmış, kendi hayatımın merkezine onu koymaya başlamıştım. Ne zaman olduğunu bilmiyordum. İnsan bazı şeylerin başladığı anı hatırlayamıyor. Bir gün fark ediyorsun ki bir insanın mesajını bekliyorsun. Onun üzülmesine üzülüyor, mutlu olmasına seviniyorsun. Başka biriyle konuştuğunda içinin neden sıkıldığını anlayamıyorsun. Sonra bir gün gerçeği kendine itiraf ediyorsun. Ben onu ...
Devamı